Ανέκδοτο

Η δασκάλα της Α' δημοτικού έχει πρόβλημα με τον Τοτό που όλο βρίζει και δε δίνει την παραμικρή σημασία στο μάθημα..

'Ποιο είναι το πρόβλημά σου?', τον ρωτάει εξαγριωμένη.

'Είμαι πολύ έξυπνος για να είμαι στην πρώτη τάξη'. Απαντά ο Τοτός με ύφος. 'Η αδερφή μου είναι στην τρίτη τάξη και είμαι πολύ εξυπνότερος από αυτήν. Πιστεύω πως πρέπει να πάω τουλάχιστον στην τρίτη κι εγώ'.

Η δασκάλα τον πάει στον διευθυντή, ο οποίος συμφωνεί να του κάνουν διάφορα tests γνώσεων κι εξυπνάδας κι αν απαντήσει σωστά, να τον βάλουν στη τρίτη τάξη.

'Πόσο κάνει 3x13?', ρωτά ο διευθυντής.

'Τριάντα εννέα'.

'Ποια είναι η πρωτεύουσα της Φιλανδίας?'

'Το Ελσίνκι'..

'Πότε γιορτάζουμε το έπος της Αλβανίας?'

'Την 28η Οκτωβρίου'.

Σε όλες τις ερωτήσεις του διευθυντή, ο Τοτός απαντά σωστά. Όμως, μετά αρχίζει να ρωτά η δασκάλα, η οποία τον έχει άχτι και θέλει να αποδείξει πόσο αθυρόστομος είναι.

'Τι είναι αυτά που η αγελάδα έχει 4 κι εγώ 2?', ρωτάει πονηρά η δασκάλα.

'Τα πόδια', απαντά ήρεμα ο Τοτός.

'Τι είναι αυτό που έχεις μέσα στο παντελόνι σου, ενώ εγώ δεν έχω?'

'Τσέπες'.

'Τι είναι μαλλιαρό, οβάλ, γλυκό και μέσα υγρό?'

'Η καρύδα'.

'Τι μπαίνει μέσα σκληρό και ροζ και βγαίνει μαλακό και βρεγμένο?'

Ο διευθυντής ανοίγει διάπλατα τα μάτια του, αλλά πριν προλάβει να μιλήσει ο Τοτός λέει με αυτοπεποίθηση:

'Η τσίχλα'.

'Τι κάνει ο άντρας όρθιος, η γυναίκα καθιστή και το σκυλί στα τρία πόδια του?', ρωτά ακόμη πιο έντονα η δασκάλα.

'Χειραψία'.

Η δασκάλα τα έχει πάρει στο κρανίο! Αποφασίζει λοιπόν να χτυπήσει πιο δυνατά:

'Χώνεις τα παλούκια μέσα μου. Με πιέζεις, με καρφώνεις κι εγώ ανεβαίνω. Δεν προλαβαίνεις να τελειώσεις κι εγώ βρέχομαι. Τι είμαι?'

Τα μάτια του διευθυντή ανοίγουν τρομαγμένα, αλλά πάλι πριν προλάβει να πει κάτι, ακούει τον Τοτό να απαντά:

'Η σκηνή!', απαντά με σιγουριά ο Τοτός.

'Βάζεις το δάχτυλο μέσα μου! Με παίζεις νευρικά! Ο σωστός άντρας αυτό κάνει πρώτα. Τι είμαι?'

Ο διευθυντής πλέον άναυδος κοιτάζει σα χαμένος!

'Η βέρα!', λέει θριαμβευτικά ο Τοτός.

'Είμαι σε διάφορα μεγέθη. Όταν δεν είμαι καλά, στάζω. Όταν με πιάνεις και με αναταράζεις, ανακουφίζομαι.... Τι είμαι?'

'Η μύτη'.

'Είμαι σα σκληρό δοκάρι με σουβλερή άκρη. καρφώνομαι με δύναμη τρέμοντας.. Τι είμαι?'

'Το βέλος!'.

'Αρχίζω από 'μ' και τελειώνω σε 'ι'. Όταν με δοκιμάσεις λιγώνεσαι. Τι είμαι?'

'Το μέλι φυσικά!'

Ο διευθυντής φωνάζει: 'Φτάνει πια! Ποια τρίτη τάξη? Στείλε το κωλόπαιδο κατευθείαν στο πανεπιστήμιο! Εγώ από μέσα μου απάντησα λάθος σε όλες τις ερωτήσεις...!!!'

Ανέκδοτο

Οδηγός αυτοκινήτου τρέχει με 200.

Περνάει μπροστά από περιπολικό, το οποίο αρχίζει να τον καταδιώκει. Κάποια στιγμή, ο οδηγός κάνει στην άκρη και σταματάει.

Μπάτσος: - Πας καλά άνθρωπέ μου? Θέλεις να σκοτώσεις κόσμο?

Οδηγός: - Εχμ... έτρεχα ε?

Μπάτσος: - Μόνο έτρεχες? Άδεια, δίπλωμα.

Οδηγός: - Ξέρετε... δεν έχω.

Μπάτσος: - ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ? Και τρέχεις έτσι? Δεν πάμε καλά.. Βγες από το αυτοκίνητο.

Οδηγός: - Αν θέλετε να με ψάξετε, θα έλεγα να μην το κάνετε.

Μπάτσος: - Γιατί?

Οδηγός: - Ε να.. έχω και το σταφ επάνω μου.

Μπάτσος: - Σταφ? Ναρκωτικά??? Έχεις και ναρκωτικά??!?

Οδηγός: - Ε γιατί νομίζατε πως έτρεχα.. έχω να κάνω παράδοση.. άσε που με καθυστέρησε και ο έμπορας και έχω αργήσει.

Μπάτσος: - Μα εσύ δεν παίζεσαι με τίποτα. Βγες έξω, θα ψάξω και το αυτοκίνητο.

Οδηγός: - Πάντως εγω στη θέση σας δε θα κοιτούσα κάτω από το κάθισμα.

Μπάτσος: - Γιατί?

Οδηγός: - Εεε.. είναι το όπλο μου εκεί.

Μπάτσος: - ΟΠΛΟΦΟΡΕΙΣ ΚΙΟΛΑΣ???!?

Οδηγός: - Ε τι έτσι θα πάω στο βέρι? Δε λες καλά που το είχα μαζί μου, έτοιμος ήταν ο άλλος να μου την ανάψει, ευτυχώς πρόλαβα να τραβήξω πρώτος.. τώρα έχω να ξεφορτωθώ και το πτώμα.

Μπάτσος: - Πτώμα? Ποιο πτώμα?

Οδηγός: - Αυτό του έμπορα στο πορτ-μπαγκαζ.

Μπάτσος: - ΕΧΕΙΣ ΕΝΑ ΠΤΩΜΑ ΣΤΟ ΠΟΡΤ-ΜΠΑΓΚΑΖ?????? Τρελαίνεται ο μπάτσος, καλεί αμέσως ενισχύσεις, φτάνουν αντιτρομοκρατικές, εγκληματολογικό, περιπολικά, ελικόπτερο, ακροβολίζονται κομμάντα γύρω από το αυτοκίνητο. Σκάει ο διοικητής.

Διοικητής: - Τα χαρτιά σου. Ανοίγει ο οδηγός το ντουλαπάκι, βγάζει τα χαρτιά και του τα δίνει.

Διοικητής: - Αφού είχες χαρτιά γιατί είπες στο όργανο πως δεν έχεις?

Οδηγός (έκπληκτος): - Εγώ??

Διοικητής: - Τέλος πάντων, βγες σε παρακαλώ από το αυτοκίνητο.

Βγαίνει ο οδηγός, πέφτουν επάνω του τέσσερις, τον ψάχνουν.. τίποτα.

Διοικητής: - Που είναι τα ναρκωτικά?

Οδηγός: - Ποια ναρκωτικά κύριε διοικητά?

Διοικητής: - Εδώ το όργανο μας είπε ότι έχεις ναρκωτικά επάνω σου.

Οδηγός: - Εγώ??

Διοικητής: - Ψάξτε το αυτοκίνητο. Πλακώνουν άλλοι δέκα με σκυλιά κλπ κλπ, ψάχνουν παντού... τίποτα.

Διοικητής: - Μα καλά, τα όπλα που είναι?

Οδηγός: - Ποια όπλα κύριε διοικητα?

Διοικητής: - Το όργανο μας είπε ότι έχεις όπλο στο αυτοκίνητο.

Οδηγός: - ΕΓΩ?

Διοικητής: - Ουφφφ... μα τι γίνεται εδώ... τέλος πάντων, άνοιξε το πορτ-μπαγκαζ. Το ανοίγει ο οδηγός... τίποτα μέσα.

Διοικητής: - Το πτώμα που είναι?

Οδηγός: - Ποιο πτώμα κύριε διοικητά?

Διοικητής: - Μα το όργανο μας είπε...

Οδηγός (έξαλλος): - Ε μα σας είπε το ένα, σας είπε το άλλο, σε λίγο θα σας πει ότι πηγαινα και με 200!!!

Ανέκδοτο

Ενώ ο Άγιος Πέτρος προσέχει την πύλη του Παραδείσου, πρέπει οπωσδήποτε να πάει στην τουαλέτα. Ζητά λοιπόν από τον Ιησού να προσέξει για λίγο την πύλη μέχρι εκείνος να επιστρέψει.



Ενώ ο Ιησούς λοιπόν στέκεται εκεί, βλέπει έναν ηλικιωμένο άνδρα πάνω σε έναν γάιδαρο να πλησιάζει την πύλη. Παρατηρεί πως ο ηλικιωμένος άνδρας κουβαλά μαζί του τα εργαλεία του μαραγκού. Όταν ο ηλικιωμένος φτάνει στην πύλη, ο Ιησούς του ζητά να περιγράψει την ζωή του και το λόγο που ο ίδιος αισθάνεται πως πρέπει να πάει στον παράδεισο.

Το άτομο εξηγεί: «στα αγγλικά, το όνομά μου θα ήταν Joseph, αλλά δεν έζησα στην Αμερική ή την Αγγλία. Έζησα μια ταπεινή ζωή φτιάχνοντας πράγματα από ξύλο. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν με θυμούνται, αλλά ο καθένας έχει ακούσει για τον γιο μου. Τον αποκαλώ γιο μου γιατί ήμουν κάτι περισσότερο από πατέρας για αυτόν, διότι δεν ήρθε στον κόσμο όπως γίνεται συνήθως.

Έστειλα τον γιο μου ανάμεσα στον κόσμο. Όμως αυτός γελοιοποιήθηκε και χλευάστηκε από πολλούς, παρότι ήταν γνωστός για την τιμιότητα και την τελειότητά του. Ο μεγαλύτερος λόγος που επιθυμώ να περάσω στον Παράδεισο είναι για να τον ξαναβρω.»

Ο Ιησούς μένει έκπληκτος από την ιστορία του ηλικιωμένου άνδρα. Τον κοιτά στα μάτια και τον ρωτά: «Πατέρα εσύ;»

Ο ηλικιωμένος δεν μπορεί να πιστέψει στα μάτια του: «Πινόκιο;»

Καλή εβδομάδα

Καλή εβδομάδα σε όλους! Είναι πάντα μια δύσκολη μέρα η Δευτέρα. Ελπίζω να πήγατε όλοι κάπου , να γεμίσατε τις μπαταρίες σας και να οπλιστήκατε με υπομονή για την εβδομάδα. Προσωπικά, προτίμησα την λύση του χωριού. Είχα ανάγκη περισσότερο από ύπνο και λιγότερο από θάλασσα. Στην διάρκεια του αραλικίου(και γλωσσοπλάστης;-)) διάβασα ένα ωραίο ανέκδοτο , το οποίο το αφιερώνω σε όλους τους συνάδελφους μηχανικούς!

Στην φυλακή βρίσκονταν φυλακισμένοι ένας γιατρός, ένας δικηγόρος και ένας μηχανικός. Θα εκτελούνταν με την λαιμητόμο την επόμενη μέρα. Φτάνει η αυγή και οδηγούνται και οι τρεις μπροστά στον βασιλιά.
Τους ρωτάει ο Βασιλιάς: Γιατρέ, θέλεις να κοιτάς προς το έδαφος ή προς την λεπίδα της λαιμητόμου καθώς θα εκτελείται η ποινή σου;
Απαντάει ο γιατρός: Φυσικά και προς την λεπίδα! Έχω αντιμετωπίσει πολλές ασθένειες! Σιγά μην φοβηθώ την λαιμητόμο.
Εντάξει λέει ο Βασιλιάς.
Καθώς αρχίζει να πέφτει η λεπίδα, σταματάει σε απόσταση 2 εκατοστών από τον λαιμό του γιατρού.
Αυτόν τον βοήθησε ο Θεός σίγουρα, σκέφτεται ο Βασιλιάς, και τον αφήνει να φύγει.

Μετά ήταν η σειρά του δικηγόρου.
Ακολουθεί η ερώτηση από τον Βασιλιά:Δικηγόρε, θέλεις να κοιτάς προς το έδαφος ή προς την λεπίδα της λαιμητόμου καθώς θα εκτελείται η ποινή σου;
Απαντάει ο δικηγόρος: Εννοείται προς την λεπίδα! Δεν φοβήθηκα τρανά ονόματα που τους είχα αντίδικους τότε!Δεν θα φοβηθώ την λαιμητόμο τώρα!
Καθώς αρχίζει να πέφτει η λεπίδα, σταματάει σε απόσταση μισού εκατοστού από τον λαιμό του δικηγόρου.
Σκέφτεται ο Βασιλιάς ότι για να συμβεί αυτό το πράγμα για δεύτερη φορά, σίγουρα είναι θέλημα Θεού να μην πεθάνει αυτός ο άνθρωπος.
Ελεύθερος! φωνάζει.

Τέλος, ήταν η σειρά του μηχανικού.
Ακολουθεί η (κλασσική πλέον...)ερώτηση από τον Βασιλιά:Δικηγόρε, θέλεις να κοιτάς προς το έδαφος ή προς την λεπίδα της λαιμητόμου καθώς θα εκτελείται η ποινή σου;
Απαντάει ο μηχανικός: Εννοείται προς την λεπίδα! Ήμουν υπεύθυνος για 500 εργάτες στο εργοτάξιο, δεν θα με κάνει να δειλιάσει μια παλιολεπίδα!
Καθώς ήταν έτοιμος ο δήμιος να τραβήξει το σκοινί για να πέσει η λεπίδα, φωνάζει ο μηχανικός!
"Περίμενε μισό λεπτό! Νομίζω ότι βρήκα που είναι το πρόβλημα και κολλάει η λεπίδα!"

Ανέκδοτο

Αγχωμένος Παπάς

Ο καινούργιος παπάς της ενορίας ήταν τόσο νευρικός στην πρώτη του λειτουργία, που δεν μπορούσε να μιλήσει.
Πριν από την επόμενη λειτουργία ρωτάει τον Αρχιεπίσκοπο, τι θα μπορούσε να κάνει για να χαλαρώσει.
Ο Αρχιεπίσκοπος τον συμβουλεύει ως εξής:
'Την επόμενη φορά ρίξε μερικές σταγόνες βότκα στο νερό που θα πιεις και θα δεις πώς θα χαλαρώσεις'.
Την Κυριακή ο παπάς ακολουθεί τη συμβουλή και πραγματικά νιώθει ότι θα μπορούσε να κάνει κήρυγμα χωρίς άγχος ακόμα και αν λυσσομανούσε καταιγίδα.
Μετά τη λειτουργία επιστρέφει στο σπίτι του, όπου μετά από λίγο εμφανίζεται ο Διάκος το Αρχιεπισκόπου και του παραδίδει ένα σημείωμα που έγραφε τα εξής :


Αγαπητέ πάτερ,
την επόμενη φορά να ρίξετε μερικές σταγόνες βότκα στο νερό κι όχι μερικές σταγόνες νερό στη βότκα. Σας παραθέτω μερικές παρατηρήσεις, για να μην επαναληφθούν τα σημερινά.

Δεν χρειάζεται να τοποθετείτε φέτα λεμονιού στο χείλος του δισκοπότηρου.
Το κουβούκλιο στην πλευρά της εκκλησίας είναι το εξομολογητήριο, όχι το μπάνιο.
Ο Αρχάγγελος είπε στην Παρθένο: 'Χαίρε κεχαριτωμένη', όχι 'Γεια σου πιπίνι'.
Καλό θα είναι να μην ακουμπάτε στο άγαλμα της Παναγίας πόσο μάλλον να το αγκαλιάζετε και να το φιλάτε με τέτοιο πάθος.
Οι εντολές είναι 10 και όχι 12.
Οι απόστολοι ήταν 12 και όχι 7. Κανείς τους δεν ήταν νάνος.
Δεν αναφερόμαστε στον Ιησού Χριστό και τους αποστόλους ως 'Ι.Χ. και Σία'.
Ο Ιούδας ήταν προδότης, όχι 'σκατορουφιάνος του κερατά' που είπες εσύ στους χριστιανούς.
Ο Χριστός μας είπε στον Πέτρο ότι 'πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, θα με αρνηθείς', δεν του είπε: 'Μέχρι να λαλήσουν τα κοκόρια θα μ' έχεις γράψει στα παπάρια σου'.
Δεν επιτρέπεται να αποκαλούμε την κεφαλή της εκκλησίας μας 'Νονό'.
Το καθαγιασμένο ύδωρ είναι για να ευλογούμε, όχι για να δροσίζουμε τον σβέρκο μας.
Ποτέ δεν κηρύττουμε καθισμένοι στα σκαλιά του ιερού και σε καμία περίπτωση δεν ακουμπάμε το πόδι μας πάνω στη Βίβλο.
Ο άρτος χρησιμεύει για τη Θεία Ευχαριστία όχι ως απεριτίφ που συνοδεύει το κρασί.
Η παρότρυνση να χορέψει το ποίμνιο ήταν ενδιαφέρουσα, δεν χρειαζόταν όμως και να χορέψει γιάγκα γύρω από την εκκλησία.
Και τέλος, την λειτουργία την τελειώνουμε με 'Αμήν', όχι με 'Ολέ!'

ΠΡΟΣΟΧΗ: Αυτός που καθόταν στην άκρη του ιερού και τον οποίο αποκαλέσατε 'αδερφάρα' και 'τραβεστί με μάξι' ήμουν εγώ!
Η αξύριστη με το ριχτό που της καιγόταν το τσαντάκι και της φώναζες, ήταν ο πάτερ Νικόδημος που θυμιάτιζε!

Τις σκάλες του άμβωνα τις κατεβαίνουμε κανονικά, όχι τσουλήθρα στο κάγκελο.
...και τέλος, μόνο τα μαλλιά μας κάνουμε κοτσίδα, τα κοτσιδάκια στο μούσι είναι υπερβολή!
Ελπίζω αυτά τα λάθη να διορθωθούν την ερχόμενη Κυριακή.

Με τιμή,
Ο Αρχιεπίσκοπος

Ανέκδοτο

Ένα ανέκδοτο για καλημέρα

αn Arab at the airport:

- Name?
- Abdul al-Rhazib.
- Sex?
- Three to five times a week.
- No, no. I mean male or female?
- Male, female, sometimes camel.
- Holy cow!
- Yes, cow, sheep, animals in general.
- But isn't that hostile?
- Horse style, doggy style, any style!
- Oh dear!
- No, no! Deer run too fast..

Ανέκδοτο!

Ένα κορυφαίο ανέκδοτο που βρήκα και σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας!Απολαύστε....


Φθινόπωρο και πρώτη μέρα στα θρανία για τους μαθητές του αμερικανικού
κολεγίου. Η δασκάλα παρουσιάζει στα αμερικανάκια έναν καινούριο συμμαθητή
τους,
τον Ιάπωνα Σακίρο Σουζούκι (γιο του διευθυντή της Σόνυ) και το μάθημα
αρχίζει
με μικρές ερωτήσεις ιστορίας. "Για να
δούμε λοιπόν, πόσο καλοί είστε στην αμερικανική ιστορία;" λέει η δασκάλα.
"Ποιος είπε 'δώστε μου ελευθερία ή δώστε μου θάνατο';"



Κάποιοι μουρμουρίζουν αλλά κανείς δεν σηκώνει το χέρι του, εκτός από τον
καινούριο:



"Ο Πάτρικ Χένρυ το 1775 στη Φιλαδέφεια", απαντά.




"Μπράβο Σουζούκι, και ποιος είπε: 'Κυβέρνηση του λαού, από το λαό
και για το λαό';", ξαναρωτά την τάξη η δασκάλα.



"Ο Αβραάμ Λίνκολν, το 1863 στο Γκέτυσμπουργκ", απαντά και πάλι
ο Σουζούκι.



Η δασκάλα κοιτάζει αυστηρά την τάξη και λέει: "Ντροπή σας! Ο
Σουζούκι είναι γιαπωνέζος και ξέρει την αμερικανική ιστορία καλύτερα από
σας!"



Τη σιωπή στην τάξη σπάει μια μικρή φωνή από τα πίσω θρανία: "Ρε δεν
πάτε να γαμηθείτε όλοι, μαλάκες γιαπωνέζοι!"



"Ποιος το είπε αυτό;;;" ρωτάει αυστηρά η δασκάλα.




Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του και χωρίς να περιμένει λέει: "Ο
στρατηγός Μακάρθουρ, το 1942, στη διώρυγα του Παναμά και ο Λι Ιακόκα, το
1982 στη γενική συνέλευση της Τζένεραλ Μότορς.



Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή. "Θέλω να ξεράσω", ακούγεται
μιαξεψυχισμένη φωνή.



"Ποιος το είπε αυτό;;;" ξαναρωτάει με το ίδιο βλοσυρό ύφος η
δασκάλα.



Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι: "Ο Τζορτζ Μπους ο πρώτος, στον
πρωθυπουργό Τανάκα κατά τη διάρκεια επίσημου δείπνου στο Τόκιο το 1991".



Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος και ξεσπάει: "Ρε δε μας
παίρνεις καμιά πίπα, λέω γω!!!"



Και ο Σουζούκι, ψύχραιμα: "Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα Λουίνσκι, το
1997, στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου".



Δυο τρεις μαθητές πετάγονται και φωνάζουν: "Α γαμήσου ρε
μαλακισμένο, Σουζούκι".



Ατάραχος ο γιαπωνέζος: "Βαλεντίνο Ρόσι, παγκόσμιο πρωτάθλημα
μοτοσικλέτας, ράλι Νότιας Αφρικής, το 2002".



Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες, η δασκάλα
έχει σωριαστεί λιπόθυμη και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ο
διευθυντής:
"Ε, μα την Παναγία δεν έχω ξαναδεί τέτοιο μπουρδέλο".



Και στο βάθος ακούγεται πάλι η φωνή του Σουζούκι: "Ο πρωθυπουργός
της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής, το 2004, στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο της
κυβέρνησής του".